Community News

We have updated the Pelvis Restoration course agenda for the course being held in Minneapolis, Minnesota on October 9-10, 2010.  Both speakers couldn’t be more excited to share with you all the new material that will be presented at this course.  To look at the agenda, CLICK HERE!

What are you seeing when you run? Your vision & vestibular system might be influencing more than you think.  Watch Lori Thomsen’s latest video on runners and vision HERE!

We received a great article from Doug Gregory, Vice President of Sales & Marketing of Vision Aquatics, on the benefits of aquatic therapy.  We know several clinics who offer aquatic therapy and other clinics who are considering entering into aquatics.  This is a great article that speaks of the positive outcomes of therapy in water.  Check it out HERE!

I wanted to share a very cool story about a patient I just recently saw…

A 65 year old female comes in and sees me with a complaint of right-sided lateral and medial elbow pain. She has a 3-4 year history of symptoms. Patient has received 4 cortisone injections with min-mod relief (symptomatic relief has decreased with each injection). Patient has had PT at 2 different locations with no success.  During PRI exam, she is identified as a PEC. She is repositioned during PT session and is sent home with Paraspinal Release program 2x/day. Comes in 7 days later and hasn’t held her correction. She corrects with a Superior T4 manual technique and continues Paraspinal Release program. I also placed a medial longitudinal arch pad in her right shoe in an attempt to hold her correction. Comes in 10 days later and has not held her correction. On her third visit, I use a tongue depressor on her left molars and re-check her PRI tests (HG IR, passive HG flexion, Adduction Drop, Extension Drop) and it does nothing. So, I ask the patient when the last time was that she had an eye exam (she wears glasses – and I used to make glasses to help pay my way through PT school, so, I can tell that she has a pretty strong prescription). She says she has been due to get her eyes checked. I explain that I believe she has something going on with her eyes and that is causing her inability to hold her corrected posture. I ask her to see an eye specialist and I send a note to that specialist explaining my findings. The patient calls me after her visit and is crying. She has cataracts in both eyes and needs emergency surgery!!! She would have never have found out if it wasn’t for me. And, I would’ve never checked if it wasn’t for PRI…a home run all the way around.

-Mike Dixey, PT, Cert MDT, CSCS

We recently received this hand crafted gift from a friend of ours, Josh Olinick.  Josh is not only a great clinician, he is also a talented craftsman.  This piece of art fits beautifully into our conference room.  We are so proud of this piece of art and thankful to have met such a wonderful, talented individual.  Josh has made PRI Wall Art available for purchase.  You, too can have a piece of art that represents your practice!  If you are interested in finding out more information, you can contact Josh Olinick by email HERE!

In light of the fact that we will not be having the October 22-23 course for teams of therapists and dentists my thought is to form a study club. I believe it would be an excellent format for dentists to increase their knowledge of what we do as a team. For more information or to join the study group, please email me. Please be sure to type “PRI Dental Study Club” in the subject line of your email.

Thanks, 
Dr. Mike Hoefs

Pytanie – Jakie są deficyty neurologiczne u pacjentów, którzy nie potrafią zrobić wdechu przez nos trzymając częściowo napełniony balon powietrzem?
Odpowiedź – Niektóre deficyty neurologiczne u pacjentów, którzy nie potrafią zrobić wdechu przez nos :
1)Ograniczony przepływ powietrza przez jamę nosową (polipy zatok, skrzywiona przegroda nosowa)
2)Ograniczona funkcjonalność dróg oddechowych ( niestabilności odcinka szyjnego kręgosłupa, pozycja żuchwy, głowa wysunięta do przodu)
3)Niefunkcjonalna praca mięśni brzucha podczas wdechu (ze względu na brak ZOA- zone of apposition – strefa apozycji przepony, pozycji klatki piersiowej)
4)Obniżona siła przepony
Staramy się rozpocząć ćwiczenia oddechowe z pacjentem zwracając uwagę na ściśnięcie szyjki balona podczas wdechu i powolne przejście do wydechu( 6 sekund przez usta z 3 sekundowym wdechem przez nos ). Progresja tego ćwiczenia następuje w momencie osiągnięcia przez pacjenta kolejnego poziomu funkcji systemów oddechowego i nerwowo- mięśniowego.
Zakładamy oczywiście, że trudności z przepływem powietrza nie są związane z chorobami układu oddechowego jak przeziębienia, zapalenie zatok itd.

Here is our latest teleconference!  This video reflects the treatment of a PEC patient who overuses her hip flexors.  Read her history HERE!

Jednym z zarzutów wypowiadanych pod adresem PRI to ten, że wszyscy pacjenci leczeni są w ten sam sposób. Dominacja jednego łańcucha mięśniowego w obrębie miednicy, barków, czaszki daje to mylne wrażenie, że kolejny pacjent jest odzwierciedleniem poprzedniego. Stwierdzenie to oparte jest na powierzchownym i niepełnym zapoznaniu się z założeniami metody PRI. Prawdą jest, że puntktem wyjścia są te same łańcuchy mięśniowe, które są charakterystyczne dla każdego człowieka. Założenie to jest oparte na anatomicznych podstawach ciała ludzkiego. Każdy z nas ma taką samą ilość organów, mięśni, kości, ich wzajemnego położenia, itp. Większość z nas przyszła na świat w pewien sposób (poród naturalny) z charakterystyczną rotacją tułowia i głowy (rotacja w prawa stronę) w momencie porodu. Etapy rozwoju są także charakterytyczne dla każdego człowieka. Każdy z nas funkcjonuje i jest zarazem ograniczony architekturą budynków, samochodów, ulic itp
Wszystkie te elementy powodują, że jesteśmy w dużym stopniu tacy sami. Dlatego leczenie metodą PRI może być kojarzone jako mechaniczne leczenie pacjentów tymi samymi ćwiczeniami.
Nic bardziej błędnego-ciąg dalszy za tydzień.

Lori Thomsen, PT, PRC discusses instability of the feet while running in her latest video.  She covers what to look for in a shoe to help provide the runner with good support and stability.  Check it out HERE!

Pytanie– W manualu kursu “Miokinematycznej odbudowy wzorców zespołu lędźwiowo – miedniczno – udowego” rotatory zew. i wew stawów AF i FA podzielone są na dwie grupy: antygrawitacyjne i będące w optymalnej pozycji. Jaka jest różnica między nimi?
Odpowiedź– Wymienione trzy główne rotatory antygrawitacyjne (zewnętrzne i wewnętrzne) to najsilniejsze i najbardziej funkcjonalne mięśnie działające przeciwko siłom grawitacji. Dlatego każdy z nas powinien umieć je włączyć/używać ze względu na ich siłę w pozycjach, w których siły grawitacji wpływają na nasze ciało. Mięśnie te, przeciwstawiają się siłom oporu będąc (lub nie) w odpowiedniej, funckjonalnej pozycji.
Trzy główne rotatory będące w odpowiedniej, funkcjonalnej pozycji to mięśnie, które są najbardziej skuteczne po osiągnięciu repozycji czyli po pierwszej fazie procesu rehabilitacyjnego według PRI. Jeżeli udało się osiągnąć optymalną pozycję miednicy (negatywny test biernego przywiedzenia – „adduction drop test”) z pełną ruchomością stawów FA, kolejnym etapem będzie wzmacnianie/uaktywnianie tych właśnie mięśni.

AF (staw panewkowo-udowy) v. FA (staw udowo-panewkowy) / HG (staw ramienno- barkowy) v. GH ( staw barkowo-ramienny)

Jedną z charakterystycznych cech systemu PRI jest funkcjonalny podział stawów biodrowych i barkowych na stawy AF/FA i GH/HG czyli ruchu części proksymalnej (kość miedniczna lub łopatka) na dystalnej (kość udowa lub ramiennna) lub odwrotnie. Podział ten uzależniony jest więc, od tego która cześć stawu porusza sie a która jest ustabilizowana.
W systemie PRI dużo uwagi, szczególnie w pierwszych etapach leczenia, poświęcone jest stawom proksymalno- dystalnym czyli AF i GH.  Jednym z głównych celów rehabilitacji jest odbudowa funkcji tych stawów zanim zaczniemy wzmacniać ruch kości dystalnej na proksymalnej (stawy FA/HG). Jest to także charakterystyczne dla prawidłowego rozwoju człowieka postępującego od tułowia w stronę części dystalnych.
Często ruch tych stawów jest mylony z podziałem na ruch w łańcuchu zamkniętym (stopa/dłoń obciążona, na podłożu) i otwartym (stopa/dłoń w powietrzu). Ruchy w stawach AF i GH nie są ograniczone do łańcucha zamnkniętego. Optymalny ruch w tych stawach nie będzie zależał od położenia stopy/dłoni, jest niezbędny w każdym etapie chodu, w fazie przenoszenia i obciążenia kończyny dolnej i ruchu kończyny górnej.